جهان شناسی

جهان بی نهایت یا محدود!

آيا عالم جسمي محدوداست؟

Universe.jpg
محدود در اصل به معنی حدّ داشتن است؛ و حدّ در علوم فلسفی به معنی ماهیّت است؛لذا نامحدود در اصطلاح فلسفه، یعنی بدون ماهیّت. امّا در میان غیر فلاسفه، واژه ی محدود به معنی دارای طول و عرض و عمق و زمان مشخّص بودن است؛ که به احتمال زیاد، منظور شما بزرگوار هم همین معناست. لذا بر همین مبنا مطالبی تقدیم حضور می شود. البته به جای واژه ی محدود و نامحدود، از واژه ی بی نهایت و دارای نهایت استفاده می کنیم که درستتر است.

نظام احسن

ايا جهان هستي داراي بهترين نظام ممكن است جرا؟

از نگاه حكما ، خداوند متعال علّت تامّه ي عالم هستي است و با وجود علّت تامّه ، وجود معلول حتمي و اجتناب ناپذير است . همچنين همانطور كه معلول در اصل وجود خود بند به علّت تامّه ي خود بوده بنده ي آن است ، در چگونگي وجودش نيز تابع وجود علّت تامّه ي خويش مي باشد. لذا نظام خلقت غير از اينكه هست نمي توانست باشد. چون فرض عالم خلقت ، متفاوت با آنچه كه هست ، مساوي است با فرض تغيير در ذات خدا ؛ كه امري است محال ؛ چون تغيير ، علامت حدوث بوده با واجب الوجود بودن نمي سازد.

جهان بي‏ نهايت

خداوند مطلق و بي نهايت است جهان هستي كه معلول و فعل اوست آن هم بي نهايت و بي حد و مرز است يعني براي هستي هيچ ساحل و كرانه اي متصور نيست لطفا تحليل قابل هضم و قابل دركي ارائه بفرمائيد كه ما در چه جهاني زندگي مي كنيم؟! اصلا بي نهايت نهايتش كجاست؟!

اولا لازم به توجه است که کلمه «بي نهايت» و «نامحدود» به يک معني نيستنداگر چه گاه از باب مسامحهً به جای هم استعمال می شوند. مراد از حد شيء، ما به الامتياز شيء از ديگر اشياء است. به عبارت ديگر حد يک شيء عبارت از آن چيزي است که به واسطه آن چيز، اين شيء از اشياء ديگر بازشناخته مي شود. اين معني از حدّ، اعم از حدّ اصطلاحي در منطق و فلسفه است که به معني ماهيت شيء است. اما کلمه «نهايت و بی نهایت» در ماهيات به کار مي روند؛ گاه به معني حد ماهوي و گاه به معني انتها و آخر. مثلا وقتي گفته مي شود عدد بي نهايت است مقصود این است که عدد آخر ندارد ؛ نه اينکه عدد حدّ ندارد.

جهان‏ بيني ماديین

ماديين چه كساني هستند؟

در ميان انسان‏ها انواعي از جهان‏بيني وجود داشته و دارد؛ يعني نگرش كلي و طرز تفكري كه انسان‏ها يا هر مكتبي درباره جهان هستي عرضه مي‏دارد و زيرساز فكري آنها محسوب مي‏شود، متفاوت است. مجموعه اين جهان‏بيني‏ها، براساس پذيرفتن ماوراء طبيعت و يا انكار آن به دو بخش تقسيم مي‏شود:
1- جهان‏بيني الهي: كه مبتني بر پذيرش ماوراء طبيعت است.
2- جهان‏بيني مادي: كه مبتني بر انكار آن است. به پيروان جهان‏بيني مادي، در گذشته «طبيعي» و «دهري» و گاه «زنديق» و «ملحد» گفته مي‏شد و در زمان ما «مادي» و «ماترياليست» گفته مي‏شود.

جهان‏بيني توحيدي

ويژگيهاي جهان‏ بيني توحيدي چيست؟

جهان‏بيني توحيدي، يعني جهان، «يك قطبي» و «تك محوري» است. جهان‏بيني توحيدي، يعني جهانْ ماهيّت «از اويي» (اِنّا لِلّه) و «به سوي اويي» «اِنّا اِلَيْهِ راجِعون» بقره/156 دارد؛ موجودات جهان با نظامي هماهنگي به يك «سو» و به طرف يك مركز، تكامل مي‏يابند؛ آفرينش هيچ موجودي عبث و بيهوده و بدون هدف نيست؛ جهان با يك سلسله نظامات قطعي كه «سنن الهيّه» ناميده مي‏شود اداره مي‏شود؛ انسان در ميان موجودات از شرافت و كرامت مخصوص برخوردار است و وظيفه و رسالتي خاص دارد، مسؤول تكميل و تربيت خود و اصلاح جامعة خويش است؛ جهانْ مدرسة انسان است و خداوند به هر انساني بر طبق نيّت و كوشش صحيح و درستش پاداش مي‏دهد.