بهشت

بهشت غیرمسلمانان

پرسش:آيا ديگر اديان به بهشت نمي‌روند؟ تكليف اين افراد در قيامت چيست بهشت يا جهنم؟

BehestSayereAdyan.jpgپاسخ اجمالي:
قرآن و روايات به طور صريح اعلام مى ‏دارد كه تنها اسلام و تشيع كه همان حقيقت اسلام ناب است از افراد پذيرفته مى‏ شود و اين به معناى آن نيست كه همه مسلمانان و شيعيان اسمى وارد بهشت مى ‏شوند؛ شرط رفتن به بهشت از نظر قرآن كريم ايمان و عمل صالح است.
اما در مورد افراد ديگر اديان و مذاهب بايد گفت: آنان به سه دسته تقسيم مى‏ شوند كه هر يك حكمى جداگانه دارند:

بهشت و امکان گناه کردن

آيا در بهشت امکان گناه کردن هست؟ اگر امکانش نیست، آدم(علیه السلام) چگونه در بهشت گناه كرد؟ همچنین شيطان که شخص کافری است، چگونه توانست وارد بهشت شود؛ و آدم(علیه السلام) فریب دهد؟

تا زماني كه شخص در دنياست و زنده است، اگر در همان حال زنده بودن دنيايي اش وارد بهشت ب رزخي شود، امكان گناه دارد؛ لكن گناه او از سنخ گناه شرعي نيست بلكه ظهور نقايص دروني اوست.
شيطان هم با كسي كه هنوز به صورت حقيقي نمرده، همچنان كار دارد اگر چه در بهشت باشد؛ امّا بعد از آنكه شخصي با موت متعارف از دنيا رفت، ديگر شيطان نمي تواند با او كاري داشته باشد.
ممكن است سوال كنيد: مگر مي شود كه شخصي در دنيا زنده باشد و در همان حال در بهشت برزخي هم باشد؟

بهشت آدم (ع) و شیطان

وقتي حضرت آدم وحوا در بهشت بودند، شيطان چطور توانست وارد آنجا بشود؟

در پاسخ به مطالب ذيل توجه كنيد : 1 - بهشتى كه حضرت آدم قبل از هبوط به زمين به طور موقت در آن ساكن شد ، بهشت جاودان اخروى نبوده . دليل براين كه آن بهشت ، بهشت اخروى كه به عنوان پاداش انسان‌هاى مطيع وعده داده‌اند ، نبوده است چند چيز است : اولاً بهشت اخروى ( جنه الخلد ) جاودان و دائمى است . در آيات بسيارى بر جاودانه و دائمى بودن آن تأكيد شده و اين كه كسى كه وارد آن شود ، هرگز خارج نخواهد شد ( فرقان ، آيه‌ى 15 / توبه ، آيه‌ى 89 / هود ، آيه‌ى 107 و فرقان ، آيه‌ى 16 ) . ثانياً در بهشت اخروى ، ابليس و وسوسه‌هاى شيطانى هرگز راه ندارد .

خلود در بهشت

درسوره هودآيات 108و109 وعده بهشت راتازمان برپايي آسمانهاوزمين داده درحاليكه درسوره تكويرميگويدبا آغازقيامت آسمانهاازبين ميروند.؟

دو اشكال در ارتباط با آيه: (خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ إِلاَّ مَا شَاء رَبُّكَ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِّمَا يُرِيدُ ) و جواب آنها :
ليكن در اينجا اشكالى پيش مى آيد و آن اينست كه آيات قرآنى تصريح دارد بر اينكه آسمان و زمين تا ابد باقى نيستند و اين با خلود در آتش و بهشت كه آن نيز مورد نص و تصريح آيات قرآنى است سازگارى ندارد.

جاودانگى بهشتيان‏

در قرآن آمده است كه اگر انسان در اين دنيا، زحمت زيادى بكشد و سختى‏ها و رنج‏ها را تحمل كند و وظايف دينى‏اش را به خوبى انجام دهد؛ خدا او را به بهشت مى‏برد و او در آنجا جاودانه خواهد بود. مى‏خواستم بدانم «جاودانى بودن» چگونه است؟ آيا اصلًا مى‏شود انسان جاويدان باشد و نميرد و پير و فرسوده نشود؟ لطفاً در اين مورد توضيح دهيد؛ چون بعد از گذشت مثلًا 100 يا 200 سال، بالاخره پير و فرسوده مى‏شود؟ آيا درست است كه مى‏گويند يك روز اينجا معادل با صد سال آنجا است؟ يا اينكه صد سال اينجا معادل است با يك روز آنجا؟

پيرى و فرسودگى از ويژگى‏هاى موجودات مادى است؛ زيرا عوامل طبيعى و فراز و نشيب زندگى، موجب فرسايش ماده مى‏شود. اما موجودات عقلى و برزخى، تحت تأثير اين گونه عوامل نيستند. به طور مثال 4/ 2* 2 هميشه ثابت است و حالت خودش را حفظ مى‏كند و يا صورت مثالى انسان‏ها در عالَم رؤيا و عالم برزخ، شكل خود را مى‏تواند به طور ثابت نگه دارد. همچنين نظام حاكم بر قيامت، مانند نظام حاكم بر دنيا نيست تا مسئله فرسودگى، پيرى و نو و كهنه شدن در آن مطرح باشد.