تولي و تبري

محبت اهل بيت عليهم السلام‏

چگونه انسان مى‏تواند به مقام دوستى با اهل بيت برسد و با آنان انس و نزديكى پيدا كند؟ آيا گناهان گذشته در اين راه تأثيرى دارد يا خير؟

براى نيل به مقام دوستى با اهل بيت دو راه وجود دارد كه هر دو ملازم يكديگر است: نظرى و عملى.
يك. راه نظرى‏
«محبّت» فرزندى است كه در دامان معرفت و شناسايى، پرورش مى‏يابد و آن گاه كه معرفت حاصل شود، كشش به سوى محبوب و شكل گرفتن طبق روش او نيز حتمى خواهد بود. از اين رو نخستين قدم در ايجاد محبّت و نيل به مقام دوستى با اهل بيت عليهم السلام، شناخت آنان است.
براى شناخت سه راه وجود دارد:
1. مطالعه تاريخ زندگانى آنان؛
2. مطالعه و تفكر در سخنان ايشان؛

انتقال سيادت از جانب مادر

چرا فرزندان سادات ما سيد يا سيده به حساب نمي آيند چون نسل امامان(ع) ما از حضرت فاطمه (س) است و ايشان خود جزء سادات هستند. و ديگر اينکه در بوجود آمدن فرزند هم زن و هم مرد نقش دارند. پس چطور فرزندي که پدر سيد داشته باشد مي تواند سيد يا سيده باشد؟

گفتني است سرسلسله سادات از هاشم جد پيامبر(ص) شروع شد، لذا عبدالمطلب و پدران پيامبر و امام علي(ع) نيز سادات هستند و فرزندان امام علي(ع) نيز سيد هستند. اما از آنجا كه هر كدام از امامان(ع) نيز مقام رفيع و بلندي دارند وقتي نسل سادات به هر كدام از امامان كه برسد آن امام به عنوان سرسلسله آنها معرفي مي شود. مانند سادات علوي، حسني، حسيني، موسوي و رضوي و...
لذا سيادت فرزندان حضرت فاطمه(س) از طرف امام علي(ع) نيز به آنان رسيده است.
براي توضيح بيشتر توجه شما به مطالب زير جلب مي كنيم.

رستگاری وعلاقه به پيامبر

در کتاب داستان راستان، داستاني است که خلاصه آن را مي گويم: در زمان پيامبر(ص) شخصي بود که بسيار به پيامبر(ص) علاقه داشت وقتي ايشان مردند، همسايه گانش گفتند: او مرد امين و راستگويي بود اما يک خصلت بد در او بود. چه خصلت بدي؟ از بعضي کارهاي زشت پرهيز نداشت مثلا دنبال زنان را مي گرفت. پيامبر فرمودند: « او آن قدر به من علاقه داشت که حتي اگر او برده فروش هم بود خدا او را مي آمرزيد.» چرا پيامبر اين حرف را زدند مگر صرفا با علاقه به پيغمبر(ص) مي توان گناه کرد و آمرزيده شد؟

پاسخ: بايد توجه داشت محبت به پيامبر و اهل بيتش چون منشا اثر در عمل انسان مي شود بسيار ارزشمند است و به همين علت در قران اين محبت به عنوان اجر رسالت پيامبر ذكر شده است . (شوري ـ 23)
از سوي ديگر ممكن است كسى درجه پايين محبت ( يعني همان ميل باطنى و رغبت درونى) را داشته باشد؛ ولى عملاً مبتلا به بعضي از معصيت ها هم باشد . چنان كه در روايات امده است مومن ممكن است مرتكب بعضي از گناهان مثل شراب خواري و حتي زنا هم بشود يعني در جات پايين ايمان با وجود بعضي از گناهان هم حاصل ميشود ولي درجات بالاي ايمان با گناه قابل جمع نيست .

محبت اهل بيت(ع) وسعادت اخروی

محبت ائمه اطهار(ع)، چگونه پس از مرگ ناجي مؤمن است؟

ابو بصير كه از شاگردان معروف امام صادق و امام باقر(ع) است نقل مي كند: وقتي بنده مؤمن، وارد قبر و برزخ ميشود، شش چهره نوراني نيز با او وارد ميشوند. در بين اين اين شش صورت يكي از همه نوراني تر، پربهارتر و زيباتر است. يكي از آنها طرف راست او در قبر قرار مي گيرد، ديگري طرف چپ، سومي روبرو، چهارمي پشت سر، پنجمي نزديك پاهاي او. سپس آنكه از همه نورانی تر است بالاي سر او مي ايستد.
اين شش صورت در برابر هرگونه حادثه و مشكلي كه بخواهد به او آسيب برساند از وي حمايت ميكنند. اگر از طرف راست اين مؤمن بخواهد به وي آسيب برسد آنكه طرف راست اوست حفظش مي كند، نيز از طرف چپ، روبرو، پشت سر، زير پا، بالاي سر.

عدم ارادت مردم در زمان امامان(ع)

چرا مردم زمان ائمه(ع) آنها را باور نداشتند و ما چگونه در غياب آنهارا باور كنيم؟

در اين رابطه بايد به چند نكته توجه فرماييد:
(1) مسأله پذيرفتن و نپذيرفتن يك شخص يا جريان چندان ربطي به ديدن و نديدن ندارد. مسأله ديدن و نديدن مربوط به امور حسي مانند درك طعم يك غذاست. ليكن دين و شخصيت‏هاي ديني را از طريق محتواي مكتب و ميزان خرد پذيري و استواري آن و شخصيت‏هاي ديني را از طريق مطالعه شيوه‏هاي رفتاري مي‏توان شناخت. بنابراين تاريخ در اين رابطه همان نقشي را ايفا مي‏كند كه مشاهده حضوري.